dinsdag 17 oktober 2017

Sporten met Eef deel 2

Vanavond was het weer zover. Nadat ik twee eieren had verorberd was het tijd om weer in actie te schieten. Mijn fsyio was ook weer present. Volgens mij draait die beste man meer uren dan dat de wind hemden heeft gedroogd.

Ons bende van ellende was wel gekrompen tot een 4 vrouwsformatie waarvan 1 nieuw bende lid. Collectief geveld door de griep. De harde kern ging vanavond weer de strijd aan met elastieken, verzuring, bankjes, zwaartekracht enz.

We begonnen onze tocht vol volle moed terwijl we het ach en wee van onze geleden spierpijn bespraken. Gelukkig, ik was niet de enige die last van spierpijn had. Gedeelde smart is immers halve smart.

De eerste oefeningen bestonden uit oefeningen met een elastiek. Het betere sjor en strek werk. Met wat gepuf en gezucht hebben we dat tot een goed einde gebracht. Alles onder scherp toezicht van Arendsoog. Even sjoemelen is er niet bij want hij ziet alles. Op de houding wordt ook gelet. Sporten onder goede begeleiding en dat voor een fijn prijsje. Daar teken ik voor. Heb ik later vanavond ook gedaan maar dat terzijde.

Door in looppas naar de bankjes. Een van de bendeleden had nog met de gemeente gebeld om ze te laten verwijderen maar helaas. Dus konden we weer zwoegen en zweten tot we purper zagen. Gelukkig was het aarde donker en zagen mijn sportkompanen mijn gestuntel niet. De mensen van de SEH hielden hun adem in. Nog 3 kwartier te gaan in extra staat van paraatheid. Daarna kon er weer geklaverjast worden.

Ondertussen lagen we half op apegapen maar de trossen waren los dus in volle vaart terug naar de praktijk van Aart en dat rijmt. Nog een paar laatste oefeningen gedaan wederom in het serene licht van de kerk.

Eenmaal terug in de kleurrijke praktijk (waar in december een schitterende kerstboom prijkt) hebben de bendeleden en ik ons ingeschreven. Hoppa! Recht zo die gaat. Voordat ik naar huis ging nog de bolide van één van onze bendeleden bewonderd. Zo, nou, dat is me een strakke bak die alle andere strakke bakken overbodig maakt. Wat een beest van een auto. Echt een plaatje. Gewoon brute kracht onder de kap en een robuust uiterlijk.

Met een voldaan gevoel huiswaarts gekeerd. Het was weer helemaal top. Lijkt het jou nou ook vet hip om mee te doen? Je weet hoe je me kan bereiken.

maandag 16 oktober 2017

Over en sluiten

Ik ben boos, gefrustreerd. Soms voel je zoveel woede, omdat je niet begrepen wordt. Zoveel woede omdat er een overdaad aan prikkels is. Ik kan er niet tegen wanneer mensen altijd en eeuwig voor een ander antwoorden. Voor de ander iets invullen, figuurlijk dan. Altijd interrumperen zonder dat dit nuttig is. Man, ik word gek van die mensen die zichzelf graag horen kletsen. Prima, maar vertel dan iets nuttigs waar de mensheid iets aan heeft. Dat gezemel in de ruimte heeft niemand iets aan.

Op dit moment ben ik zo boos. Hatelijk als iemand je voor het lapje houdt. Hatelijk als iets alleen van jouw kant moet komen. Sommige contacten van me zou ik liever afschrijven. Hetgeen dat ik gisteren ook heb gedaan. Soms kom je op een punt dat je niet meer met elkaar door een deur kan en dan moet je voor jezelf kiezen. Hoe egoïstisch dat ook is. Als een contact met iemand louter berust op irritatie, onbegrip en veroordeling dan is het beter om er mee te kappen. Die beslissing had ik al veel eerder moeten nemen. Niets pappen en nathouden maar gewoon de bijl door de knoop. Tot hier en niet verder. Ik wars van mensen die zichzelf als de redder van de planeet beschouwen en daarom mensen die in hun ogen slecht zijn de les te lezen. Lik mijn reet is ook een wals. Ik ben meer dan mijn keuzes qua voedsel maar in hun beperkte brein gaat die vlieger niet op. Prima maar dan is het tot hier en niet verder.

Ik overweeg ook om een ander contact te verbreken. Als je bemerkt dat jij je gek investeert in een contact en dat dit niets oplevert... waar doe je het dan nog voor? Een vriendin van me zei al "Wat wil je met dit contact?" Nou, gezelligheid, vriendschap, gelijkwaardigheid maar dat zit er niet in. Dus stopt het hier en nu. Ik heb al zo weinig energie en ga deze proberen zo nuttig mogelijk te investeren. Het is gewoon triest om mijzelf soms bezig te zien. Hopende op wat nooit zal zijn of zal gebeuren. Man, ik maak mijzelf volstrekt belachelijk en dat moet stoppen. Contacten die geen fuck opleveren stoppen. Contacten die slechts bestaan uit eenrichtingsverkeer een halt toe roepen. Hoe moeilijk dat ook is.

Misschien is dit wel het ideale moment om voor mijzelf te bedenken dat ik beter af ben zonder. Niet meer die frustratie. Geen deksel meer op de neus. Geen kansloze haast beschamende investering in iets wat een bodemloze put is. Mij richten op mensen die mij wel waarderen. Mensen die mij het gevoel geven dat ik bestaansrecht hebt. Die ook eens aan mij vragen hoe het gaat. Die me steunen. Met wie ik kan appen zonder dat ik het idee heb dat alles louter van mijn kant komt. Mensen die het negatieve in het leven niet stijf negeren. Hoe je het ook went of keert, ieder leven kent negatieve kanten en door deze te negeren kom je echt niet verder.

Dit was het dan. Soms moet een mens voor zichzelf kiezen. Niet telkens die afwijzing, niet telkens die deksel op de neus. Gewoon een ontzettend dikke middelvinger en tot nooit meer ziens.

donderdag 12 oktober 2017

De slag bij Waterloo

Ha die Karin,

Nou hij is niet meer zo van z'n roodkoperen hoor. Ik had je toch verteld dat ik een soort van ging bootcampen? Nou dat heb ik geweten.

Dinsdag had ik dus die CGT. Het was echt grafweer. Ik dacht dat het andersomdag was. Dat, toen ik ontwaakte het nacht was. Bleek niet zo te zijn gelukkig. Anders had ik achteruit moeten rijden en daar ben ik beslist geen ster in.

Over achteruit gesproken. Doordat ik vorig jaar foutieve gegevens heb doorgegeven denken ze bij het nutsbedrijf dat mijn telwerken achteruit lopen. Ik zei nog dat ik niet aan illegale praktijken deed op het het smokkelen van Mummelman na maar ze wilden een keiharde bewijslast. Zo geschiedde.

Afijn het bootcampen, daar heb je al het één en het ander over kunnen lezen. Ik was de jongste, de dikste en de onhandigste. Eigenlijk was een optreden als clown bij Circus Renz beter aan mij besteed maar ik ben allergisch voor kamelen.

De dag na de buitentraining kon ik wel voelen dat ik iets had gedaan. Gewoon zo een fijn gevoel van noeste arbeid te hebben verricht. Bij een kennisje op bezoek geweest en wild enthousiast begroet door haar hond. Een halve liter koffie weg gewerkt met moed beleid en trouw. Oké suiker en melk.

Die avond thema-bijeenkomst veiligheid binnen de GGZ. Joh, je hebt mensen die uren boeiend kunnen vertellen over het liefdesleven van de naaktslak ten tijde van de winterslaap en je hebt mensen die oersaai over boeiende onderwerpen kunnen kletsen. Daar kan geen slaaptablet tegenop. Laat dat soort mensen een cassettebandje inspreken en als je niet kan slapen, hop even afspelen en voila. Je ligt in coma.

Maar toen! Donderdag ik werd wakker vroeg mezelf af.... heb ik vannacht de slag bij Waterloo gestreden? Ik was van kruin tot enkel stijf als een plank en alles deed me toch een partij pijn. Ik verkeerde aan een mannengriep grenzende staat van ontbinding. Met moeite uit bed gekropen, pijnstillers genomen, gedoucht en nog even geslapen.

Nog wel even gewandeld met de begeleider. Hij vraagt eigenlijk nooit echt door. Omdat ik iemand ben uit wie je soms alles moet trekken is dat een iet wat wonderlijke combinatie.

Het is nu 02:00 en de spierpijn die in de loop van de dag afnam is nu in alle hevigheid terug. Hij is fijn.

Ik zag dat je weer voorzichtig wat werkzaamheden verricht voor de popo? Lekker bezig. Eigenlijk moeten ze jou ala de paus in zo een pausmobiel door de wijk rijden terwijl je leg. Kan je meteen de boel observeren. Goed idee of goed idee?

Liefs en tot volgende week

Eef

dinsdag 10 oktober 2017

Sporten met Eef deel 1

Hallo lieve volgers.

Onlangs had mijn fysio mij geadviseerd om weer te gaan trainen. Hetgeen geschiedde. Nu kwam ik vorige week op de Facebookpagina van zijn bedrijf een leuk berichtje tegen. Bootcamp voor noobs. Het stond er uiteraard in een andere bewoording. Dit is een soort bootcamp op een laag niveau waarbij je niet in de tijgersluipgang hoeft, en het aller belangrijkste, niet hoeft te rennen.

Ik en rennen.... met dat gestroomlijnde lichaam van me, van een Multipla en het gewicht van een sloopkogel is dat geen goed idee. Dus heb ik mij aangemeld voor deze heugelijke gebeurtenis en zo stond ik vanavond om kwart voor 7 al bij de praktijk.

Mijn behandelend fysio was ook inpandig om de groep even moed in te spreken. Aardige man is dat toch. Nadat we allemaal een lichtgevend bandje hadden gekregen kon de stoet vertrekken. In parade richting het centrum. Men kende elkaar onderling allemaal. Hoe dat toch altijd kan. Ik dacht dat zoiets alleen in een dorp voorkwam.

Nadat we eerst een stukje hadden gemarcheerd gingen we in het serene licht van de kerk de eerste oefeningen doen. Ik zag mijzelf al languit liggen omdat de coördinatie/motoriek het weer eens liet afweten. Iet wat houterig deed ik mee met de rest.

Op naar de volgende locatie. Katteklopkatteklopkatte... o nee, we zouden niet rennen. Wel in ferme pas marcheerden we door de elegante winkelstraten van Almelo. "De paden op de lanen in, vooruit met flinke pas!" Of zoiets.

Toen stuurde onze bendeleider ons zo het duistere parkje in. Het was er zo donker dat ik mijn eigen brillenglazen niet eens kon zien. Daar gingen we ons landingsgestel trainen door telkens vanuit stand te gaan zitten en weer te gaan staan. Ook aan de theezakjes werd gedacht.  Door een soort van op te drukken. Ook weer voor noobs maar hé je moet klein beginnen. Ja toch, niet dan.

Daar kreeg ik het wel warm va zeg. Oef! Keep calm and sweat yourself an excident. Door naar de laatste oefening. Iets met elastiek om je enkels en dan pasjes maken naar links en rechts. "Doe een stapje naar voren, en een stapje terug!"

Vervolgens ging heel de meute weer richting de praktijk. Onze roedelleider heeft het heel goed gedaan. Het was voor het eerst dat een bootcamp als deze plaatsvond binnen de praktijk. Op naar volgende week en nu linea recta onder de pomp.

Groetjes

vrijdag 6 oktober 2017

Knopen doorhakken

Hallo Karin,

Hoe gaat het met je? Ben dat liggen al zat? Wat een prachtig bed heeft Guus gekregen zeg. Meneer zal wel de koning ter rijk zijn? Hoewel Sniper dit prinselijke bed ook al had ontdekt. Wat is het toch een boefje.

Deze week was niet echt mijn week. Hoewel ik voor mijzelf wel een paar besluiten heb genomen waar ik best tegenop zag. Maandag is mijn begeleider geweest. Ik was hondsberoerd. Mijn PDS was volop aanwezig. Aanvankelijk wilde ik afzeggen maar zij vond dat geen goed idee. Zodoende dus toch nog wat gedaan en verder veel geslapen. Nog een oud begeleidster gesproken. Ik ken haar uit een periode dat ik heel veel woede ervoer. Schopte figuurlijk van me af. Wat een heisa wat dat zeg.

Dinsdag naar de kapper geweest om eens te horen hoe het ervoor stond met de wijk. Je weet zelf, ga je naar de kapper dan weet je gelijk weer alles over mevrouw Jansen, wie er weer een andere auto heeft gekocht en dat het wasmiddel alwéér duurder is geworden. (Dadelijk zeker, gezien het stijgen van de BTW.)

Had ik in de middag een vergadering. Dat ging beter dan verwacht. Soms moet je knopen doorhakken. Deze week staat wel in het kader van de door te hakken knopen. Later in de avond wéér een vergadering. Mijn concentratievermogen werd vandaag wel tot het uiterste getest. Oef!

Nog een heel avontuur beleefd met de nutsbedrijven. Naja, nutsbedrijf. Moest de meterstanden doorgeven maar doordat dit vorig jaar niet helemaal goed is gegaan kreeg ik allerlei errors en rook uit de laptop. Naja, bij wijze van spreken. Dus heb ik maar even gebeld. Wat een gedoe zeg.

O, ik ga trouwens meedoen aan de bootcamp van de fysio waar ik naartoe ga. Wil jij mijn schrijftalent erven? Komt het misschien toch nog goed met de de d en de t. Haha grapje. Ben wel heel benieuwd. Dinsdag gaat het gebeuren. Evenals mijn cursus. Cognitieve gedragstherapie. Er staat een hoop te gebeuren dus.

Als ik nog leef volgende week, dan hoor je hoe het ging!

Sterkte met je rug!

Liefs

vrijdag 29 september 2017

Muggen

Goeiesmorgens deze morgen,

Hoe staat het leven daaro in Rotterdam? Horizontaal waarschijnlijk want ik las ergens dat je niet tot nauwelijks mag zitten.  Lijkt me trouwens niets. Misschien kan je een paar rebussen uitvergroten en laten afdrukken en die dan aan het plafond bevestigen. Hebbie nog wat te doen.

Ik zag trouwens dat volk en vaderland wel aan je denkt ten tijde van lijden. Flora en voedsel. Een probaat middel tegen eeh... alles toch? Gelukkig passen de beestjes goed op je. Heb je de mannen des huizes aangespoord om te stofzuigen e.d? Zegt tegen je halve trouwboek dat hij een zakdoek om zijn hoofd moet knopen en "I want to break free!" moet zingen. Dan komt het als vanzelf allemaal dik in orde.

Je zou wel denken "Hoezo is zij zo vroeg wakker?!" Tja, ochtendstond heb goud in de kont. Gezien ik het vuil nog weg moet brengen, de afwas moet doen en mijn deurmat recht moet leggen ben ik maar op gaan staan.

Heb je gezien dat er een verschrikkelijk ongeluk is gebeurd bij Pernis en dat men daardoor uren in de file stond? Je kan beter in de ArenA zitten. Ja mop, hier in Twente zijn we wildvreemd betreft files. Als hier een file van 2 kilometer staat wordt het Legers des Heils al gebeld voor soep en dekens. Kan je nagaan.

Ik krab me gek. Er huizen nog wat muggen hierzo en de weten mijn lijf wel te vinden. Nogal wiedes gezien mijn omvang maar goed. Dat jeukt dus als een malle. Die beesten zijn gewoon half lijp. Dat zijn de Folkert van de G's onder de insecten.

Van de week, voorlopig voor het laatst bij de fysio geweest. Het gaat weer beter dus gaan we er weer tegenaan. Trainen en eiwistshakes naar binnen slobberen. Daar had ik je recent al over bericht.

Deze week is er vrij weinig gebeurd. Ik had aanvankelijk een afspraak in Amersfoort maar deze ging helaas niet door. Schuiven we door naar de volgende ronde. Ergens dit jaar.

Nou mop, ik ga nog even kijken naar Toen Was Geluk Heel Gewoon. Je zei al dat je daar weinig van had gezien maar ik vind het fantastisch. Ik kan daar dus helemaal blauw om liggen eeh leggen.

Pas goed op je eigen en we houden contact

Dag dag

vrijdag 22 september 2017

Sweat yourself an exident.

Lieve Karin,

Daar leg je dan te leggen, mét de wetenschap dat er twee repen 'sjokelaa' in het keukenkassie ook leggen te leggen. Als in die wetenschap de ene leggende de andere leggende fysiek ontmoet... dan komen ze er beiden niet goed van af. Kan je nog volgen?

Zondag ben ik naar de sportschool geweest, een bijzonder heugelijke gebeurtenis. Iet wat paradoxaal is wel het feit dat ik met 't ootootje naar de sportschool ging maar goed. Het was loei druk joh! Vroeger ging men naar de kerk op zondag, bidden dat schoonmoeder deze dag lag te creperen van een één of andere buiktyfus zodat je op je gemak Studio Sport kon kijken. Ja toch, niet dan?

Afijn, ik begin met mijn warming-up. Zweette me de pleuris en zag naast mij een vrouw van ruim de Libellegerechtigde leeftijd een heus bergparcours wegtrappen, daar is de Tour de France niets bij. Zo hé! Ze werd dan ook niet goed. Gek hé op die leeftijd. Gelukkig kwam ze weer een beetje tot d'r positieven anders had ik aanspraak moeten doen op mijn kennis van de EHBO en die is wel ver weg gezonken.

Door naar de krachttraining. Stond daar een gozer te rekken en te strekken. Ik dacht altijd dat mannen niet zo flexibel waren maar deze leek wel op Twisty. Met volle moed er tegenaan. Niet te zwaar want ik moest nog een nieuwe wcrol ophangen en na een te intensieve training kan je geen theezakje meer tillen, echt waar.

Ik kreeg me toch een partij honger! Ik waande me opeens in Afrika. Honger, bolle buik en wachtende op de hulptroepen. Alleen het kleurtje klopte niet maar daar mag je tegenwoordig niets meer over zeggen anders krijg je gezeik. Hulptroepen kwamen niet dus toen maar naar beneden gegaan en twee handjes walnoten naar binnen gewerkt. Terwijl ik eiwitten stond te kanen moest ik opeens aan Mies Bouwman denken. Hoe zou zij staan inzake de zwartenpietendiscussie?

Na het schransen tijd voor de laatste ronde. Godskelere wat zijn sommige mensen sterk. We hebben van die apparaten waar je van die gewichten aan moet hangen. Daar hangt zoveel aan, dat krijg ik met geen mogelijkheid in beweging.


Nou, ik heb het gevoeld hoor. Drie kwartier krachttraining. Het theedrinken kwam er dus niet meer van. Alle mannelijkheid in me zorgde ervoor dat ik zwaar leed. Eiwitten was het devies. Dus hop naar de Kruidvat voor een pot poeder en mixen maar.  Volgens mij ga je gewoon naar aardbei meuren als je dat spul lang genoeg consumeert, echt waar. Dat je op de loopband staat en mensen om je heen denken "Hierzo, heb je er weer één!"

Met spierpijn nog eens gaan trainen. Dat was geen succes. De spierpijn werd hierdoor alleen maar erger. Pijnstillers hielpen geen kut en ik besefte dat No Pain, No Gain een voldongen feit is.

Ondertussen hebben ze in jouw rug gebeiteld. Ocherm. Als het maar iets goeds oplevert. Je loopt er nu wel lang genoeg mee te hannesen. Heb het wel met je te doen hoor maar jouw kennende sla jij je eigen als een echte Rotterdammert hier doorheen. Met Sniper die over je waakt.

Godskelere viel mijn laptop opeens uit. Ben ik een stuk tekst kwijt. Met mijn chaotisch brein weet ik niet meer wat ik allemaal had geouwehoerd. Oja! Deze week veel onrust in mijn hoofd. Ik ben ergens heel onzeker over en ik voel me ook wat bedroefd. Pfff. Mijn gebakje is glansrijk door de APK gekomen. Jottem!

Houd moed kanjer!