dinsdag 5 december 2017

Sporten met Eef deel 6

Ja mensen, vanavond trekken er weer duizenden hulpsinterklazen en pieterbazen door Nederland om ergens al dan niet hard op de deur te kloppen en in willekeurige hoeken iets lekkers te strooien.

Omdat wij alles ons geloof in de sint zijn verloren ging de training vanavond dus gewoon door. Niet voor één van onze bendeleden want zij had nog de ijdele hoop om mee te mogen naar Spanje en zat zichzelf dus bewusteloos te zingen voor de haard.

Daar gingen we dan, kop ploeg, het middensegment en de staartgroep. Richting de kerk, langs de vijver door naar het Marktplein. Onze bendeleider had de gang er goed in dus moesten de mensen met een kort landingsgestel extra hun best doen om de lange vlugge lieden bij te houden.

Mijn energielevel was -900% na een nacht ziek zwak en misselijk te zijn geweest en niet te hebben geslapen. Auw auw auw maar ik moest en zou deze training meemaken. Goed, we gingen een soort spelletje doen dat je iets moest doorgeven aan een andere speler terwijl je in een squadhouding over de vlakte marcheerde. Dit alles deden we geheel in het zicht van de mensen die zich gesetteld hadden bij Nielz. Dus lieve lezers, mocht u ons treffen bij De Leukste Thuis, "ja dat waren wij!"

Na het betere rek- en strekwerk gingen we richting de parkeergarage. Kuitspieren trainen, de trap op rennen, opdrukken, iets met hang- en trekwerk en nog veel meer. Op het dak van de garage moest onze bendeleider aan de gevestigde orde uitleggen wat zijn bende daar kwam doen. Arendsoog gooide zijn Italiaanse charme wel in de strijd dus dat kwam helemaal goed.

Vet balen dat mijn medicatie haar werk niet deed. Vooral omdat het dan niet zo gaat zoals ik graag zou willen. Pijn dus. Grom. Nadat we de bergpas van de Javagarage hadden beklommen op allerlei bijzondere manieren mochten we nog even onze buikspieren trainen. Dat deden we niet door een potje oud Hollands moppentappen voor gevorderden, neen door middel van crunshes en iets met pinguïns. Voordat u allen massaal met Wakker Dier aan de telefoon hangt, we moesten ons als die beestjes bewegen. Wiggle wiggle wiggle!

Nou en daarna gingen we weer naar de praktijk. Was een leuke training. Dus mocht u denken "Dat wil ik ook!" linkje onderaan dit bericht. Mocht u voor het maximale willen gaan? Dan is er ook de traditionele bootcamp maar dan gaat u wel met een andere bendeleider op pad.

https://www.fysio-gravenesch.nl/ klik klik klik voor als je ook de binnenstad van Almelooooooo onveilig wil maken.

Dit was hem weer mensen, bedankt voor het lezen, reacties mogen en niet vergeten.... lief zijn!

zaterdag 2 december 2017

Terug van weggeweest

Hoi Karin,

Zo dat is even geleden. Ik ben zoals je weet op vakantie geweest en de week erna moest ik weer zo wennen aan mijn leven hier. Het was een heel gedoe om weer mijn draai te vinden. Veel pijn ook. Hiervoor ga ik naar de fysiotherapeut. Zo ook de handtherapeut. Die beste man staat garant voor het betere sjor- en trekwerk. Auw! Tape om mijn pols en rust houden.

Hoe gaat het met jou? De laatste tijd hebben we helaas wat minder contact. Ik zag dat je wat meer actief bent op je werk? Goed zeg. Hopelijk ben je snel weer terug op je post. Zo kwam ik onlangs nog een foto van ons tegen toen ik bij jou op het werk was. Dat was echt leuk!

Mentaal gaat het weer wat minder. Zou het liggen aan de donkere dagen? Het heeft hier zojuist gesneeuwd. Dat vond ik wel mooi om te zien. Vind ik zo sereen. Niet dat ik nu een sneeuwpop kan maken maar toch, de eerste vlokjes dansten olijk naar beneden.

Net naar de voetbal gekeken. Dat was ronduit verschrikkelijk. Heracles speelde zo bedroevend slecht, daar zakt je broek toch van af. Feyenoord heeft gelukkig gewonnen. Overigens, vandaag ben ik op een intens gore plek geweest. De vuilstort maar deze vuilstort was zo vies en stonk zo hard. Gatsie! Hele zwermen meeuwen kwamen ons tegemoet. Ik was met de klusjesman van mijn tante op pad. Ze had weer de geest en toen moest de oude kast eruit en een nieuwe erin. Dus gingen we met het oude meubilair naar de kringloop. Zij wilden het logischerwijs niet hebben. Die meuk was meer dan 30 jaar oud. Helaas mochten we het ook niet in de fik steken dus hebben we het netjes ingeleverd.

Deze week was het ook weer het feest der slapeloosheid. Heel de nacht wakker gelegen tot een uur of 6. Vreselijk. Dat is zo vermoeiend. Ik lag maar te draaien en te draaien en te malen en te malen. Compleet overprikkeld. Om nou midden in de nacht te gaan stofzuigen is ook weer zo een dingetje. Daar worden de buren niet vrolijk van.

O Harry is het hoekje om. Lag zomaar dood in de kooi. Och arme. Beestje was al ziek, kruipersziekte en daar is niets aan te doen. Joke is dus nu alleen. Misschien dat ik er nog een vogeltje bijneem. Is ze niet meer zo alleen.

Vanmorgen trouwens nog een work-out gehad. Niet in de sportschool maar buiten. Jeetje wat een dikke laag ijs op de ramen. Het had niet eens zo heel hard gevroren maar het was ontzettend mistig en die mist was aan gaan vriezen.  Mijn tante mikte vroeger altijd een pannetje warm water over de voorruit. Ongelofelijk dat er nog nooit eentje is gebarsten. Overigens vriest zo een nat raam zo weer dicht. Mijn flesje ijsontdooier was gaan lekken en dus helemaal leeg. Zucht.

Ik ben ook zo een type dat het flesje slotontdooier in de auto bewaard. Heel handig. Zoiets hoort dus in huis te staan of in je handtas. Vier je nog sinterklaas eigenlijk? Ik heb links en rechts al wel voor mensen een gedichtje geschreven maar heb helaas weinig inspiratie.

Afijn, ik ga nog even wat filmpjes kijken en dan lees je binnenkort weer meer over wat mij zoal bezighoudt.

Doei doei




dinsdag 28 november 2017

Sporten met Eef deel 5

Na twee weken vakantie en één keer ziek zwak en misselijk te zijn geweest was het vandaag weer tijd om aan te sluiten bij de bende. In de tijd dat ik met vakantie ben geweest is de temperatuur wel gedaald, het geen dat onze bendeleider zeer betreurt.

De sportzusjes kwebbel en kwebbel waren vandaag helaas niet voltallig aanwezig. Wel maakte iemand anders haar spetterende comeback en sloot een nieuwe deelnemer aan.

Om de draad niet kwijt te raden mochten we van onze bendeleider een touw uitlaten. Zo een grote zwarte. Als een soort sekte liepen we met een groot touw over onze schouders, nog net niet in polonaise door Almelo. Het feest begon bij de kerk. Nog even en er worden hosti's bij geserveerd. Het was tijd voor de warming-up dus het touwheisen voor dummies kon beginnen. In de wave wel te verstaan. Nu Oranje alweer niet naar een eindtoernooi gaat moeten we die wave toch ergens ten uitvoer brengen.

Zo kwam het dat we met het touw in de lucht paars aanliepen, dat we onze spierballen moesten laten zien en dat ons landingsgestel weer flink werd getest. Na de eerste oefeningen gingen we in colonne door naar de volgende plek om ons uit te leven.

Zo gingen we ook nog lunches doen. Zo een oefening waarbij ik steevast er achter kom dat ik een evenwicht van een natte beschuit heb. Oef! Ondertussen kwamen we aan bij het stadhuis waar we weer een Marvelshow gingen opvoeren door superman na te doen. Moesten we dat touw ook nog optillen én alles strak en in balans houden. Een mens wordt van minder overspannen.

Samen met een ander bendelid kreeg ik een andere oefening toen we iets moesten doen wat ik qua hand niet kon. Dus zwaaien met die beentjes en niet omkukelen omdat je achterom keek. We kregen op de achtergrond gezelschap van wat jongelui die onze oefening met de squads meededen. Alleen zonder touw. Dat touw moest natuurlijk ook weer terug naar de praktijk dus daar gingen we weer.

Touw over de schouders en hup de straat oversteken. Onze bendeleider waande zich in de rol van een klaarover om zodoende het verkeer tegen te houden. Anders werd het zo een zooitje.We moesten ook nog oppassen dat we met touw en al ons niet om een lantarenpaal slingerden omdat de ene helft links voorbij de paal gaat en de andere helft rechts.

Het was weer een leuke avond. Onze bendeleider was content. Wij ook. Hij hoopt stiekem dat we morgen allemaal vergaan van de spierpijn. Nou ja zeg. Actieve klantenbinding?

Op naar volgende week! Wisten jullie dat je binnenkort ook op de donderdag kan komen trainen?  Kijk op: https://www.fysio-gravenesch.nl voor meer informatie.

Dit was hem weer beste lezers, tot de volgende ronde.



dinsdag 31 oktober 2017

Sporten met Eef deel 4

Vandaag was de bende van ellende flink uitgedund daar sommige leden nevenpraktijken hadden. Daar heb ik een theorie over, hoe minder zielen, hoe meer vreugde per ziel.

Onder dat motto trokken we weer ten strijde. Het hek dilemma was hot item. Ook in onze bende-app. Niemand zag er heil in om zich weer over het hekwerk te hijsen. Ik nog het minst. Het fiasco van vorige week staat nog vers in mijn geheugen gegrift.

Zo gingen wij in looppas richting de fontein bij Talamini. Daar barstte het feestje los. Tijd om het humani corporis op te warmen. Het was vandaag best frisjes dus tijd voor de lange broek. De enige actie in het centrum van Almelo waren wij. Hupsend, huppelend, knietje gevend enz. Het was een waar schouwspel echter met dit gure weer was er amper tot geen hond op straat. De natie zat gedwee bij de haard.

Vervolgens gingen we in een hogere versnelling richting het gemeentehuis. Uiteraard ging dit gepaard met een hoop geklets. Over het wel en wee van mijn hand, kinderen, het Italiaanse bloed van onze bendeleider en nog meer random zaken.

We waanden ons weer in IKEA-sferen. Immers mochten we weer planken. IKEA is inherent verbonden aan plankjes. Vraag maar aan Youp van het Hek. Na het planken gingen opdrukken. Dat vond mijn hand niet fijn. Doorbijten maar. Terwijl wij met deze geheel charmante oefening bezig waren zette onze bendeleider dat op de gevoelige plaat. Oef! We deden ook nog de supermanoefening. Die kon ik slechts deels uitvoeren. Als laatste nog een soort opdrukoefening gedaan waarbij je in de zithouding zit.

Pimpelpaars aangelopen keerden we praktijkwaarts. Om ons echte avonturiers te voelen begon het te regenen. Hij is fijn. Daar waar het stadsvervoer samenkomt stonden wij onze kuiten te trainen, op onze tanden te bijten en te denken aan wat nog komen ging. Met onze bendeleider weet je het maar nooit. Verder ons landingsgestel nog aan een laatste training training onderworpen en door naar de laatste ronde. U raadt het al, het elastieken.

Dit keer werd het rubber niet om onze enkels gespannen maar mochten we er aan trekken. Biceps trainen. Theezakjes strak spannen, oerkreten uitslaan. Gaan voor die banaan. Ik ging voor de peer daar ik banaan een ware verschrikking vind.

Precies om 20:00 arriveerden we bij ons hoofdkwartier. Helaas voor mij twee weken geen training. Omdat ik Tenerife onveilig ga maken. Op naar de Spaanse kust. Dus lieve lezers, u zult het even zonder de sportblogs moeten stellen.

vrijdag 27 oktober 2017

Klaagzang 2.0

Hoi Karin,

Sorry, de blog is pas laat online. Dat komt omdat vandaag in het teken staat van pijn. Ik zou willen dat ik je op ludieke wijze over mijn week kon vertellen maar helaas. Mijn week was één van de meest kutste weken van het afgelopen jaar.

Maandag kwam mijn woonbegeleidster. Ik was al gauw compleet overprikkeld. Zelf was ik bezig met mijn eigen klusje en mijn begeleidster ruimde mijn bureau op. Ze vroeg telkens waar iets naar toe moest en hierdoor was ik telkens afgeleid. Je raadt het al, een deel van de vaat was dus niet gedaan.

Met een compleet overprikkeld brein naar de stee vertrokken. Ik kon wel janken. Als mijn brein overprikkeld is, word ik altijd boos en/of verdrietig. Ik liep ook al te tieren door het huis omdat ik ruzie had met de vuilnisbak.

Dinsdag naar de training geweest. Dat ging wel goed. Al is het invullen van zo een g-schema nog wel een heel gedoe. Vooral het gedeelte waarbij ik mijn negatieve gedachten moet uitdagen. Mja, blijven oefenen. Ik was wel even blij omdat ik het boek van Bas Nijhuis binnen had gekregen. Je weet wel, die arbiter uit Twente.

De training was een drama. Van mijn kant uit. We moesten over een hekje klimmen. Met mijn postuur doe je dat niet zomaar even. Tijdens de training lukte er helemaal niets en daar baalde ik behoorlijk van. Faalangst en zelfhaat waren ook weer wakker en spraken mij liefdevol toe. Kuch.

De rest van de week ging gepaard met heel veel pijn. Met name in mijn hand. Dat werd steeds erger en erger. Naast de pijn in mijn nek. Trammadol werkt bij mij niet. Ik had voor de zekerheid een hogere dosering ingenomen omdat ik de laagste kreeg voorgeschreven maar 0,0 resultaat.

Volgende week dus naar de huisarts. Niet dat zij iets aan mijn hand- en nekproblematiek kan doen maar hopelijk kan ze een middeltje voorschrijven dat wel probaat is tegen mijn pijn.

Je zal wel denken "Crisis wat een klaagzang!" je hebt gelijk. Afgelopen week was gewoon klote. Ik heb trouwens nog wel een vet t-shirt besteld. Iets met de politie. Verrassend is het niet? Je zou bijna denken dat ik een voorliefde koester voor de politie. Haha.

Top dat je mijn kaartje niet meteen in de haard hebt geflikkerd. Het was een grapje. Omdat jij en ik beiden geen groot fans zijn van 020. In Volendam was het één en al 020 wat de klok sloeg.

Volgende week hopelijk een leuker berichtje.

Liefs vanaf het oostfront.




dinsdag 24 oktober 2017

Sporten met Eef deel 3

He bah, een sloffe wind. Dat voorspelt weinig goeds voor vanavond. Ik had alvast mijn duikbril tevoorschijn gehaald en de glazen met moed, beleid en trouw in de Glassex gezet.

Afijn onze bendeleider had de groepsapp aangemaakt dus het gekakel kan nu ook in digitale vorm zijn voortgang hebben.

Nadat de bende van ellende zich verzameld had vertrokken we, op naar No Pain No Gain. We begonnen aan illegale praktijken. Elegant over een spekglad hekje geklommen. Dat was, gezien mijn omvang geen sinecure. Waar ik een grapje van maakte was van binnen een ware hel. Ach ja, toch maar doen.

We gingen een soort van parcours doen in tweetallen. Zwangerschapsgymnastiek was er niets bij. Er werd gepuft en gezwoegd. We gingen weer planken, opdrukken en lunches maken. Neen dat waren geen broodjes gezond of een salade niçoise.

Daarna moest heel het zooitje ongeregeld het hekje weer over. Dat alles is zonder doden of gewonden geschiet. En hup, in looppas de wijde wereld in. "Van je hela hola hou er de moed maar in!"

Onze bendeleider vond dat we vandaag ons eens goed in het zweet moesten werken. We gingen onze al dan niet (klap) kuiten trainen. Werden we al zwoegend en zwetend op de gevoelige plaat gezet. Het was dat er brandnetels stonden anders was het voor mij "duuk'n in de struuk'n" geweest.

Afijn, daarna mochten we zo snel als we konden de trap op en in stevige pas tot het einde van het fietspad lopen. Echt iets voor mij. Stikdonker, zie geen klap. Ik zag mijzelf al eindigen op de EHBO, waar ze ook dit keer angstvallig hun adem inhielden.

Hadden we een stuk gemarcheerd, mochten we voor windmolen oefenen. We konden weer terug lopen maar nu zo snel als je kon, niet rennend, met zwaaiende armen. Daar gingen we hoor, de karavaan met de meest sportieve mensen voorop. In de kopgroep werd er heel wat afgekletst. Echt wel!

Nou, daarna was het tijd voor een dijk van een afsluiter. Het rubber werd weer tevoorschijn gehaald en rond de enkels gespannen. We gingen weer een mieters potje elastieken. Ditmaal werd er een beroep gedaan op de coördinatie. (Wat is dat?!) We hebben nog een balansoefening gedaan. Je hebt Heel Holland Bakt maar dit was Heel Holland Elastiekt.

Om daarna in parade weer terug te keren naar de praktijk. De derde ronde was tof. Wel zwaarder dan de 2e maar ach. Volhouden en Brinta eten en dan komt alles goed.

Een moedig bendelid groet u!

vrijdag 20 oktober 2017

Het lager drukgebied.

Beste  Karin,

Ik zag dat je hard werkt aan je  herstel? Wat goed van je! Zo zie je dat er veel mensen zijn die op hun manier aan hun herstel werken. De ene psychisch, de ander fysiek en heikneuters zoals ik aan beiden.

Mijn week was eigenlijk niet heel geweldig. Maandag in huis aan de slag geweest, zoals elke week. Fanatiek de lap door de natte cel gehaald zodat de wasbak weer blonk als een geolied babybipsje en de wcpot weer zo stralend wit was dat je een zonnebril moest dragen. De vloer had ik al eerder deze week gedweild. Beetje Glorix en de boel ruikt weer fris en schoon.

Dinsdag weer naar de cursus geweest. Deze week behandelden we de feitelijke weergave van een gebeurtenis waarbij we ons niet fijn voelden. We mochten er geen interpretatie aan toevoegen. Slechts wie, wat wanneer en wat er gebeurde en wat er werd gezegd. Dat is nog best moeilijk. Zie het als een getuigenverklaring. Ik ben zelf erg geneigd om er mijn eigen interpretatie aan toe te voegen en dat mocht niet. Oef!

Vorige week vrijdag met het antiek op pad geweest naar Lochem. Lekker hapje eten maar het voelde toch een beetje verloren. Generatiekloof ter grootte van het gat in de ozonlaag. Daarbij, logeren... ik slaap dan gewoon niet of nauwelijks. Gelukkig ging dat deze keer redelijk. Pammetje erin geknald en toen was het te doen. Toch heel vaak wakker en liggen woelen.

Sorry lieverd dat er weinig volgorde in mijn verslag zit. Het is in mijn hoofd momenteel een grote chaos. Allerlei gedachtes en gevoelens beïnvloeden me. Gisteren ben ik bijvoorbeeld amper het huis uit geweest. Enkel om boodschappen te doen. Het liefste was ik heel de dag in bed gebleven maar dat is ook geen oplossing. Als die klote depressie weer de kop op steekt is het meteen hommeles.

Deze week nog in Volendam geweest. Dat was wel gezellig. Paling gegeten aan het water met meeuwen die op de loer lagen. Het klotsende water, de zon die scheen, gewoon een mooie dag. Lekker de toerist uitgehangen. Bij hotel Spaander nog wat gedronken en de Aziatische invasie geobserveerd. Sommigen compleet met mondkapje. Hebben wij dolle Nederlanders minder last van, van smetvrees. Wij pleuren onze kinders met een gerust hart in de ballenbak. Om maar iets te zeggen.

Vandaag was mijn begeleider weer van de partij. Zijn we naar de Kruidvat gegaan. Een van mijn favoriete winkels. Shampoos snuiven en lekker snuffelen tussen de snuisterijen. Ik ben nog op jacht naar een epische pyjama maar de meesten zijn veel te heet. Ik lig nog altijd onder een dun lapje katoen. Daar waar mijn begeleidster al de winterjas aan had liep ik met slippers en korte mouwen over de Almelose vlakte.

Depressies zijn grillig mop. Mensen zeggen wel eens dat ze niets aan je merken. Omdat je vrolijk overkomt, grapjes maakt maar wat zich achter die façade afspeelt, dat weet lang niet iedereen. Iedereen gaat er weer anders mee om. Ik doe mijn best om wel dingen te ondernemen maar dat is niet altijd even gemakkelijk. Er zijn dagen dat ik het liefst heel de dag diep wegkroop onder de dekens. Niemand zien, geen contacten, alleen zijn in een donkere ruimte. Niet voelen, niet denken. Helaas is dat niet altijd een optie en is het zeker geen goede optie.

Afijn, vanavond mag ik weer in actie schieten omdat ik moet werken. Eens zien wat het gaat worden.

Tot volgende week!!!!

Liefs Eef